Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

ΑΡΓΑ





Πάντα είχα
Μια εγκληματική αγάπη
Για τα χαμένα

Πόνταρα πάντα
Στα λάθος άλογα

Έκανα βραχιόλια
Τις υποσχέσεις
Με την υποψία
Πως
Ίσως γελάσω

Μια ζωή
Υποθήκευα

Την ζωή μου



Μαρία Χρονιάρη

(από το βιβλίο μου "Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ" που κυκλοφορεί από τις εκδ. Απόπειρα)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου