Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

ΝΑ ΑΝΑΒΕΙΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΧΑΜΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΦΩΣ



Για πέντε χρόνια μέσα από το Radio Magazen και την εκπομπή "Πάντα η Εκάτη", ενώσαμε τα βράδια της Δευτέρας τις ψυχές μας και καταδυθήκαμε σε κόσμους μουσικούς, εσωτερικούς, μυστικούς. Φτιάξαμε τη δική μας πραγματικότητα μυσταγωγικά, όπως ταιριάζει στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Εκεί που ζει και υπάρχει η Εκάτη. Δημιουργήσαμε και μοιραστήκαμε σύμπαντα, ποιήματα, αγάπη. Ανάψαμε τις νύχτες, χαμηλώνοντας το φως και είδαμε την αλήθεια, όπως μόνο εκείνοι που αντέχουν να ζουν το σκοτάδι τους, μπορούν. 

Απόψε, κλείνουμε τον διακόπτη και αποτραβιόμαστε εκεί που η αλήθεια δεν χρειάζεται φως. Θα τα ξαναπούμε σύντομα, στην πατρίδα της Εκάτης. Ένα προσωρινό αντίο, όπως την αγαπήσατε, όπως σας αγάπησε κι όπως της αξίζει. Μια βαθιά υπόκλιση.

Καλή ακρόαση.


Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

ΚΑΘΩΣ ΧΑΜΗΛΩΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ





Νύχτα Δευτέρας μαγικής, μοιραστήκαμε λέξεις σκέψεις και συναισθήματα, με οδηγό μας την μουσική και την παρουσία πάντα της μοναδικής Εκάτης. Μετρήσαμε πόση αγάπη χωράει στα τραγούδια, πόση ζωή και πόση θάλασσα αντέχει η ψυχή. Πόσο πόνο και πόση όραση, χρωματίζει η νύχτα. Αναπνεύσαμε όλα εκείνα τα κρυφά, τα μυστικά, τα πάντα μυσταγωγικά για τρεις ώρες. Σε αυτή, την προτελευταία μας εκπομπή για αυτή τη χρονιά. Εκεί, στη σκοτεινή πλευρά της σελήνης. Που είναι για τους λίγους. Κι όσους γνωρίζουν.

Καλή ακρόαση.




Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΓΡΙΛΙΕΣ






Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένας ανεξάντλητος ωκεανός, γεμάτος από ανεξάντλητες νησίδες φωτός, που οδηγούν πάντα στο ίδιο σημείο: Το εντός του βάθος.


Να υπάρχεις ανάμεσα στις γρίλιες τόσα χρόνια. Να ζεις εκεί στα σκοτεινά, μαζί με τα φαντάσματα. Φαντάσματα που δεν σου ανήκουν, που δεν σε μιλούν. Κι όμως, να οφείλεις να ζεις εκεί. Γιατί ήταν η επιλογή σου. Η αρχική σου έγνοια: το μοίρασμα ζωής. 

Και να περνούν τα χρόνια και να γίνεσαι μεγαλύτερη σιωπή μέσα στη ζωή που επέλεξες να ζήσεις. Να μη διεκδικείς για να μη λυπήσεις, να μη στεναχωρήσεις. Να μη μιλάς, για να μην κάνεις μάτια να κλάψουν. Κι έρχεται η ώρα που το μέσα σου, απλά καταργείται. Από τα ουρλιαχτά των σκιών που σε ντύνουν.

Από τους άλλους, που θεωρούν πως έτσι πρέπει. Επέλεξες, άρα μη μιλάς. Συντονίσου με τους άλλους. Ζήσε για τους άλλους. Ξέχνα για τους άλλους. Όλα για τους άλλους. Γιατί οι άλλοι, είναι εσύ. Γιατί όχι εσύ. Γιατί μόνο οι άλλοι. Πάντα οι άλλοι. Τα φαντάσματα των άλλων. Οι ζωές των άλλων. Η βία της αγάπης των άλλων. 

Κι έτσι χάνεις εσένα τόσο αυθόρμητα, που στο τέλος αναρωτιέσαι αν ποτέ υπήρξες στη δική σου ζωή κι όχι των άλλων. Κι απάντηση ίσως να μην έρθει. Κι εσύ, να κοιτάς τον κόσμο ακόμη μέσα από τα μάτια των άλλων.

Γιατί οι άλλοι ξέρουν καλύτερα. Γιατί ποιός είσαι, χωρίς οι άλλοι να σου πουν; Χωρίς τους άλλους, δεν υπάρχεις. Ποιος θα σου επιβεβαιώσει ύπαρξη, αν όχι οι άλλοι; Πώς θα γεμίσεις πληγές, αν όχι οι άλλοι; Πώς θα τρυπήσει η ψυχή σου, αν όχι οι άλλοι; Τόσες φορές, τόσες ζωές στη δική σου ζωή, μόνο οι άλλοι.

Κι αν κάποια μέρα θυμηθείς πως τα χρόνια πέρασαν και θελήσεις να ζήσεις, πριν σε σκοτώσεις, σκέψου τους άλλους. Πάντα το καλό σου ήθελαν.

Εσύ δεν ήξερες να το καταλάβεις.


Μαρία Ι. Χρονιάρη


(Κείμενο από την μόνιμη στήλη μου "Ιστορίες του Ωκεανού", στην εφημερίδα "Η φωνή των Ανωγείων")


Διαβάστε όλη την εφημερίδα εδώ:
http://www.ifonitonanogion.gr/

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ



Νύχτα Μ. Δευτέρας, με το Θείο δράμα στην αρχή του και βαθιά ανθρώπινο. Μουσική κατανυκτική και αναζήτηση του ανώτερου, εσώτερου εαυτού μας.

Καλή ακρόαση.