Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΟΥΣ





                                                      
Mε τον απόντα συνομιλώ διαρκώς για την απουσία του, κατάσταση μάλλον παράξενη. Ο άλλος είναι απών και συγχρόνως παρών. Από αυτή τη μοναδική διαστρέβλωση, γεννιέται ένα είδος αβάσταχτης παρουσίας. Βρίσκομαι παγιδευμένος ανάμεσα σε δυο χρόνους, το διάστημα πού λείπεις, πράγμα για το οποίο υποφέρω και εκείνο πού είσαι εδώ, αφού απευθύνομαι σε σένα.
Ξέρω λοιπόν τι είναι ο ενεστώτας. Ένας δύσκολος χρόνος. Ένα κομμάτι καθαρής αγωνίας.

                                                                        
 
Ρολάν Μπαρτ, 1977

2 σχόλια:

  1. Μπηκα και χτες και διαβασα αυτο το αποσπασμα, και το ξαναδιαβαζω τωρα - ειναι που ζω μες την απουσια μαλλον και με εκφραζει...

    Σου ευχομαι ενα πανεμορφο Μαη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή