Use the right words to make your wish be heard #education #knowledge #sp...

Με την χρήση των σωστών λέξεων η ευχή μας μπορεί να έρθει σε πραγμάτωση πιο γρήγορα. Λεπτομέριες στο βίντεο στο κανάλι μου.

You are the creator of your own reality #education #inspiration #knowled...

Καινούργιο βίντεο. Γιατί εσύ είσαι ο άνθρωπος που ορίζεις τη μοίρα σου. Ελάτε να μοιραστούμε στο κανάλι μου, τον τρόπο που μπορούμε να κάνουμε πραγματικότητα όσα θέλουμε!

Easy tips to overcome your fears #education #inspiration #knowledge #maria

Νέο βίντεο στο κανάλι μου με μερικά μικρά tips για να μπορούμε να διαχειριστούμε τις φοβίες μας. 

The major significancy of number 8 - eight #education #inspiration #know...

Νέο βίντεο στο κανάλι μου. Καλή προβολή!

Don't lose time by thinking you have time #education #knowledge #spiritu...

Χρόνος. Πολύτιμη εφεύρεση των ανθρώπων. Έρχεται και φεύγει χωρίς να τον βλέπεις. Χωρίς να τον καταλαβαίνεις. Μη σπαταλάς τον χρόνο σου λοιπόν, νομίζοντας πως έχεις χρόνο. Νέο βίντεο στο κανάλι μου. Κάνετε την εγγραφή σας να ενημερώνεστε και μοιραστείτε το περιεχόμενο με τους φίλους σας. 

How to manifest what you want by using one sentence #education #inspirat...

Σημερινό βίντεο στο κανάλι μου στο You Tube με το πως να κάνεις χρήση μιας φράσης και να πετύχεις ό,τι θες εύκολα και γρήγορα. Κάν'τε την εγγραφή σας και μοιραστείτε το περιεχόμενο με τους φίλους σας. 

A way to bare your cross in life #education #knowledge #inspiration #spi...

Βίντεο από το κανάλι μου όπου μιλώ για πνευματικότητα και εσωτερική αφύπνιση. Ελάτε να κάνουμε και αυτό το ταξίδι μαζί. Κάθε Τρίτη και Παρασκευή νέα βίντεο ανεβαίνουν.

ΤΟ "ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ" ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Όταν το ποίημα αγγίζεται με την εικόνα, όταν η φωτογραφία κινείται πάνω στις λέξεις, όταν εσύ κι εγώ συμβαίνουμε. 52 ποιήματα γίνονται θάνατος και μαζί ζωή. Γίνονται ποίηση χωρίς σημεία στίξης. Γίνονται εικόνα χωρίς υποκείμενο κι αντικείμενο. Λέξεις κι αντικατοπτρισμοί στη μαρτυρία της όρασης, διηγούνται αυτόνομα τη ζωή, που ερήμην συμβαίνει. Η συνάντηση αυτή τυπωμένη στο χαρτί μορφοποιείται, κι από τη μήτρα των ματιών πλάθει το αδιαίρετο καινούριο σώμα, ένα επόμενο σώμα, μετά από αυτό που προηγήθηκε.

Το Μετά από αυτό που προηγήθηκε, η έκτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Χρονιάρη, είναι μια ζωή που έρχεται μετά από ό,τι υπήρξε λεηλατημένο και βάρβαρο, γεμάτη με φως, βγαλμένο από τις χαρακιές και τα σημάδια.

Φως δυνατό και τετελειωμένο.

Μια συνεργασία με τον φωτογράφο Χάρη Τσιλόπουλο, του οποίου φωτογραφίες κοσμούν το εξώφυλλο και το εσωτερικό του βιβλίου.

 

Η Μαρία Χρονιάρη γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τα Ανώγεια της Κρήτης. Σπούδασε τηλεόραση, έκανε σεμινάρια σκηνοθεσίας και εργάστηκε ως οπερατέρ.

 

Ο Χάρης Τσιλόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη. Τα τελευταία χρόνια ζει στην Αυστρία, όπου εργάζεται ως φωτογράφος, ενώ ασχολείται ενεργά και με τη μουσική ως ραδιοφωνικός παραγωγός και αρθρογράφος.

 

 

Το βιβλίο είναι υπό την αιγίδα του Ομίλου της UNESCO Πειραιώς και Νήσων και της Inter Action ART

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΟΚΟΛΗ

ΔΙΔΟΤΟΥ 29, ΑΘΗΝΑ 106 80

ΤΗΛ./FAX: 210 3805520-210 3822732, http: www.sokolis.gr, e-mail: mari@sokolis.gr

 

Solus Ipse

Φωτογραφία από το προσωπικό μου αρχείο. Απαγορεύεται η οποιαδήποτε αναπαραγωγή της χωρίς τη συγκατάθεσή μου.

Το σώμα

του σώματος

Εν τω σώματί μου, Κύριε,

θρόνιασες την ψυχή μου

Το στόμα

του στόματος

Εν τω στόματί μου, Κύριε,

έθεσες τη φωνή μου

Το σώμα - στόμα

όταν δεν δύναμαι να με περιέχω

Το στόμα - σώμα

όταν δεν δύναμαι να με σιωπώ

και εν τη βασιλεία αυτών

όλα τα πάνσεπτα, Θεέ μου,

στο όνομά μου τα όρισες

Μ. Χρονιάρη, από την ποιητική συλλογή "Μετά από αυτό που προηγήθηκε", εκδ. Σοκόλη, 2020 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Ευχαριστώ από καρδιάς το ιστολόγιο Νίκος Τομαράς, για τη δημοσίευση του ποιήματός μου με τον τίτλο "Απόψε μην απομακρυνθείς", από την ποιητική συλλογή μου "Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ", Εκδ. Απόπειρα, 2014. 

Στον ακόλουθο σύνδεσμο μπορείτε να δείτε την ανάρτηση. 

https://n-tomaras.blogspot.com/2021/02/blog-post.html

«58 ποιήματα, 58 πράξεις πληγής στα περιθώρια του χρόνου»*

 

Ανατρέχοντας σε βιβλία από εκδηλώσεις που έχω παραβρεθεί κατά καιρούς, στάθηκα εκ νέου στο καθόλα εξαιρετικό πόνημα της κ. Μαρίας Χρονιάρη «Αγέννητη γη» των εκδόσεων Σόκολη, στο οποίο χαίρω την τιμή μίας γενναιόδωρης αφιέρωσης από την ίδια, και αυτό που έχω να θυμάμαι ιδιαιτέρως, είναι εκείνα τα μεγάλα εκφραστικά διερευνητικά μάτια με το βαθύ καθάριο βλέμμα - λες και άγγελος σε αποστολή εξαγνισμού και κάθαρσης του κόσμου Αυτού.

Αν λοιπόν, σήμερα θεωρώ αυτά τα μοναδικά σε αξία πονήματα, τα εκ του βιωμένου έως τώρα χρόνου της - μιας και πάρα πολύ νέα, είναι διότι βρήκα το διαυγές απόλυτο της φιλοσοφημένης σκέψης και πως αποδόθηκαν με βαθιά συναίσθηση του τι πραγματικά επαγγέλλεται... τεχνικά και συναισθηματικά, με δίχως εκείνες τις ακρότητες και τους λεκτικούς προς εντυπωσιασμό στολισμούς… Η «Αγέννητη γη» της, είναι μία σπουδή της εκφοράς του λόγου και των αμιγών αισθημάτων σε δημόσια έκθεση, γι’ αυτό και της χρεώνω, αληθώς, το «Εξαιρετικά Σπουδαία», γιατί δικαιωματικά της ανήκει ο εύσχημος αυτός χαρακτηρισμός. Ενδεικτικά:

 

 «Απόδραση»

 

«Οι ποιητές είναι πάντα

προς την πλευρά της ζωής

 

Γράφουν μόνο υπέρ της

φορώντας μόνιμα

στο μπράτσο τους

το μαύρο περιβραχιόνιο

του θανάτου»

 

 «Μια φθίνουσα επιθυμία»

 

«Μη μου ζητάς να εξηγώ

δεν έχω άλλα μάτια

Για κάθε σύμφωνο χάνω κι ένα φωνήεν

και για το θάρρος που χρειάζεται

χρεώνομαι

 

Όλες οι λέξεις μου ιδρώνουν από ασιτία»

 

Η ίδια, φέροντας ως φορτίο στους ώμους της την προσωπική της μαρτυρία και βίωση, ηθελημένα ζει τη φθορά ως αντίβαρο εξισορροπητικό, ρέποντας προς τα βάθη των θεμιτών και αθέμητων της δικής της κοσμογονίας, ώσπου προοδευτικά να αποκαθάρει κάθε τι που κακοφόρμισε στην Αγέννητη γη της και που, υποθετικά από πλευράς μου, δεν ευτύχισε τους δικούς της καρπούς για να δρέψει.

Ειδικότερα: Στο άχρονο και άυλο του έλλογου υποσυνειδήτου, βρίσκονται εικόνες παλλόμενες αρχετυπικές, ικανά χρήσιμες για την ισόρροπη εξελικτική συναισθηματική της πορεία. Έτσι, διαχειριζόμενη ικανά τα παραπάνω, εξιλεώνεται δίνοντας χώρο σε ό,τι μη ζημιογόνο και αλληλοσυγκρουόμενο της ασυνείδητης σκέψης, καθιστώντας την ποίηση ως το μέσο της δημόσιας έκθεσης, υπό την έννοια της κοινής συλλογικής ωφελιμότητας μετουσιωμένης. Παραθέτω αποσπάσματα από τα ποιήματα:

 

«Οδός Ασκληπιού»

 

[…]

Τίποτα που να σε θυμίζει

δεν έμεινε

[…]

[…]

Είδες, σου λέω,

τίποτα απ’ ό,τι μας άγγιξε

δεν χάνεται στον χρόνο»

[...]

«Μια ανεπανόρθωτη λύπη»

 

[…]

«Θέλω να ξεχάσω

μα η μνήμη μου δεν βοηθά

Θέλω να θυμηθώ

μα η λήθη μου ποτέ δεν κοιμάται»

[…]

 

«Επίπεδο συνείδησης»

 

«Ποια πραγματικότητα

είναι αρκετά πραγματική

ώστε να αντέχει την ίδια της τη φύση;

 

Πραγματώνεις τη φαντασία μου

και πονάω

Μα αν σε ρωτούσα για την αλήθεια

 

Πόσα ψέματα θα μου έλεγες;»

 

 

Εδώ, το υπαρξιακό μοιάζει σε τεντωμένο σχοινί - επιλυμένο. Ωστόσο, από την καθημερινότητά της και από τις (πιθανώς) ευτυχείς ή αντίξοες συναισθηματικά στιγμές της, με βαθιά συναίσθηση του τι τελικώς πράττει, αισθητικά πάντα και με πένα εκλεπτυσμένη, μας καταδείχνει ό,τι σαθρό και κίβδηλο συντελείται, είτε αυτό έχει ως παράγοντα τον άνθρωπο, είτε αυτό έχει ως άλλη ενδιάμεση αιτία, το αδιόρατο της κοινωνικής αιθάλης και των φρυκτωριών αυτής. Αυτό, θεωρώ και το επιστέγασμα του εξαιρετικού καθόλα ποιητικού οικοδομήματος της κ. Μαρίας Χρονιάρη.

 

«Ιδρύοντας μέρες»

 

«Όταν γράφω

γεννάω μνήμες

κυοφορώντας τον θάνατο

της παρελθούσης στιγμής

 

Όταν γράφω αναβαπτίζω τα χρώματα»

 

Κλείνοντας, θα ήθελα να αιτιολογήσω την ως άνω θεώρηση, αληθώς λέγοντας πως το κριτήριο αξιολόγησης από την πλευρά μου, πάνω στην ποιητική της κ. Μαρίας Χρονιάρη, στάθηκε η ψυχικά βαθύσκια έκταση ενός γνήσιου αφηγηματικού εαυτού, της έμπνευσης αλλά και της εξαιρετικά πολυμορφικής λεκτικής παίδευσης. Η αξία της είναι αδιαμφισβήτητα μοναδική και για τους ύστερους επερχόμενους, αυτή η μικρά αλλά ηθικά δικαίως ουσιαστική θεώρηση προς το πρόσωπό της, θα πρέπει να προσεχθεί ούτως ώστε, για τον πεζό λόγο, να της χρεωθεί πως συν-προηγήθηκε ηγετικά της εποχής της, χαρακτηρίζοντας την.

 

*Από το Δελτίο Τύπου του βιβλίου

 

Γιώργος Ν. Μανέτας

Λογοτέχνης της Ετ. Ελλ. Λογοτεχνών

Η κριτική του Γιώργου Ν. Μανέτα για την ποιητική συλλογή " Αγέννητη Γη ", εκδόσεις Σοκόλη 2017, δημοσιεύτηκε στο Πολιτιστικό Site Paspartou.gr. Δείτε εδώ: https://paspartou.gr/eya-kakleidaki/kritiki-toy-giorgoy-maneta-gia-tin-poiitiki-syllogi-tis-marias-hroniari-agenniti-gi

ΑΣΒΗΣΤΗ

 

                                     Φωτογραφία από το προσωπικό μου αρχείο by CT

"Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει".

Νίκος Καζαντζάκης,"Ασκητική"