Ο εαυτός δεν χωρά πάντα στη ζωή που του έμαθαν
Στην αρχή δεν γνωρίζεις τίποτα. Μόνο
μάτια γύρω σου και χέρια που σε κρατούν. Σε κοιτούν σαν να είσαι κάτι που
πρέπει να ολοκληρωθεί. Σε αγγίζουν σαν να ξέρουν ήδη το σχήμα σου. Και αρχίζουν
να σε γεμίζουν. Με λέξεις, κανόνες, με φόβους που δεν είναι δικοί σου. Σου
μαθαίνουν πώς να στέκεσαι, πώς να μιλάς, πώς να σωπαίνεις.
Και σιγά σιγά ο κόσμος γίνεται ένα
δωμάτιο όπου όλα έχουν θέση. Εκτός από εσένα. Τα χρόνια περνούν και μέσα σου
μεγαλώνει κάτι αόρατο. Σαν θόρυβος κάτω από το δέρμα. Σαν ερώτηση που δεν
λέγεται. Μέχρι που μια μέρα στέκεσαι απέναντι από τον εαυτό σου και νιώθεις πως
κάποιος λείπει. [...]
Διαβάστε το υπόλοιπο κείμενο στη στήλη μου "Ενοδία Εκάτη" στο Πολιτιστικό Μαγκαζίνο Unspotted πατώντας εδώ:https://www.unspotted.gr/el/authentic-identity/?fbclid=IwY2xjawRJtWxleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETFpeGxuRnAwa2hGMXBKUHdqc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHkzwF6TR5bckHhnpFJXxOq1ynqG9-e94lEEaa-3kacT_SCmyh8BDJVDbEWv8_aem_vgRm_U4umDN1RN3e1JJpPA


