ΜΝΗΜΗ

Ελληνόφωνη Ροκ μουσική σκηνή με παρουσιάσεις νέων συγκροτημάτων, με ακούσματα που μας μεγάλωσαν, που αγαπάμε, που ανασύρουν μνήμες ψυχής.

Καλή ακρόαση.

ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας, ανήκουν στον φωτογράφο Χάρη Τσιλόπουλο

Θολό κι ακίνητο τοπίο

Κάτω απ’ το φόρεμα της άμμου

όλα όσα έγιναν μυρίζουν λιβάνι

Σε θυμάμαι να κοιτάς 

τον γκρεμισμένο ορίζοντα

κι από τα σπλάχνα σου

να αναβλύζουν φωτιές

Βαρύς χειμώνας τούτος ο Αύγουστος

κι είναι το σώμα μου άνυδρη γη

Από τα νύχια μου βγαίνουν πουλιά

μα τα φτερά τους είναι σπασμένα

Έλα

στέκεται απέναντι η ζωή

και με σημαδεύει κατάστηθα

Έλα

ίσα που προλαβαίνω 

να της ξεφύγω

Μ. Χρονιάρη

Από την ποιητική συλλογή "Μετά από αυτό που προηγήθηκε", εκδ. Σοκόλη, 2020

Photo Credits: Χάρης Τσιλόπουλος

ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η Λίλα Παπαπάσχου και το Πολιτιστικό site Θεαθήναι, με προσκάλεσαν να σας μιλήσω για όσα αγαπάω, γι' αυτά που είμαι, για όσα με κινούν και με συγκινούν ως άνθρωπο, αλλά και για την πορεία μου στον χώρο της λογοτεχνίας και όχι μόνο.

Ονομάζομαι Μαρία Χρονιάρη· γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, σπούδασα εικονοληψία, έκανα σεμινάρια σκηνοθεσίας και εργάστηκα ως οπερατέρ.

Από παιδί είχα μια ιδιαίτερη σχέση με τις λέξεις, τη μουσική και την εικόνα. Ήταν τα μόνα μέσα που μπορούσα να χρησιμοποιήσω, για να μεταφράσω τον κόσμο όπως εγώ τον έβλεπα και τον κατανοούσα, στους γύρω μου, αλλά πολλές φορές και σε μένα την ίδια. Έτσι άρχισα σιγά – σιγά να τα καλλιεργώ και τα τρία.

Διάβαζα πολλά βιβλία - κυρίως ποίηση και φιλοσοφία –έκανα μαθήματα μουσικής και φωτογράφιζα όσα οι άλλοι δεν έβλεπαν. Εκείνες τις λεπτομέρειες που χάνονται από το ανθρώπινο μάτι, που διαφεύγουν της προσοχής των πολλών.  Έτσι κατέληξα και στην επιλογή του επαγγέλματος που ήθελα να σπουδάσω.Απ’ όταν αποφοίτησα ασχολήθηκα με το ραδιόφωνο περιστασιακά, αλλά από το 2012 παρουσιάζω χωρίς παύση, μουσικές εκπομπές. Τελευταία μου ραδιοφωνική στέγη, ο διαδικτυακός σταθμός Radio Magazen, όπου κάθε νύχτα Δευτέρας, παρουσιάζω την δίωρη εκπομπή, «Πάντα η Εκάτη». Ένα πολιτιστικό μαγκαζίνο με προτάσεις για όλη την εβδομάδα, πολλή μουσική αλλά και παρουσιάσεις νέων καλλιτεχνών και βιβλίων, που θεωρώ άξια προσοχής.

Μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια, αλλά λόγω υποχρεώσεων, δεν έχω τη δυνατότητα να τα πραγματοποιώ συχνά. Όνειρό μου, είναι να γυρίσω τον κόσμο και να ζήσω για κάποιο διάστημα, στην έρημο Σαχάρα με τους Βεδουίνους.

Αγαπάω πολύ οτιδήποτε μου μοιάζει, κι ό,τι μου μοιάζει με περιέχει και το περιέχω. Ταυτίζομαι με το ελεύθερο πνεύμα των αυτοχθόνων κατοίκων της Αμερικής, τους λύκους, και τρέφω μεγάλο σεβασμό για όλα τα έμβια όντα, που μοιράζονται τον πλανήτη μαζί μου.

Ως χαρακτήρας είμαι πολύ εσωστρεφής και μοναχική, ωστόσο καθόλου αποκομμένη από το κοινωνικό σύνολο. Απολαμβάνω την παρέα των φίλων μου και επιλέγω με πολλή προσοχή, εκείνους που θα τους ανοίξω την πόρτα του εσωτερικού μου κόσμου. Αγαπάω τους ανθρώπους και με θλίβει πολλές φορές ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον.  Εκτιμώ εκείνους που έχουν μέσα τους πολύ ισχυρό το αίσθημα της καλοσύνης, της προσφοράς, του δικαίου, του σεβασμού, της φιλαλήθειας, του αλτρουισμού, της ταπεινότητας, της φιλίας και της αγάπης. Που δεν είναι επικριτικοί απέναντι στα πάθη και τις αδυναμίες των άλλων, αλλά τα αγκαλιάζουν και τα κοιτούν με τρυφερότητα. Προσωπικά, αποδέχομαι τους ανθρώπους όπως είναι, από τη στιγμή που θα αποφασίσω πως θέλω να υπάρχουν στη ζωή μου. Δεν έχω την πρόθεση να αλλάξω κανέναν. Γι’ αυτό και είμαι πολύ επιλεκτική και απόλυτη στις επιλογές μου.

Τις ελεύθερες ώρες μου θα διαβάσω, θα ακούσω πάντα μουσική, θα δω ταινίες και θα αφιερώσω χρόνο στους ανθρώπους της ζωής μου. Γράφω πολύ και κάτω από όλες τις συνθήκες. Κυρίως σε χαρτί, αλλά αν δεν υπάρχει στον χώρο, τότε χρησιμοποιώ το κινητό μου τηλέφωνο. Όταν με καταδεχτούν οι λέξεις και έρθουν, αφήνω οτιδήποτε έχω αρχίσει – ακόμη και τον ύπνο μου – και γράφω.

Το 2010 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική μου συλλογή «Εκεί που αλλάζω ζωές», Εκδ. Απόπειρα.  Ακολούθησε το 2012 πάλι από τις Εκδ. Απόπειρα, η μοναδική ως τώρα συλλογή πεζών κειμένων μου «Επειδή Μαζί». Το βιβλίο αυτό, διακρίθηκε ως το «Βιβλίο της Χρονιάς», αποσπώντας το Αριστείο, στον Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό που διοργάνωσε ο Ε.Π.Ο.Κ. Τον Νοέμβριο του 2014, εκδίδεται  η δεύτερη ποιητική συλλογή μου, «Η σκιά μου κι εγώ» Εκδ. Απόπειρα, ενώ το 2015 συμμετείχα ως συν-συγγραφέας σε μια ακόμη ποιητική συλλογή.

Τον Νοέμβριο του 2017, κυκλοφόρησε το πέμπτο βιβλίο μου, η νέα μου ποιητική συλλογή «Αγέννητη γη», όπου έχω την τιμή και την χαρά να συνεργάζομαι με τις ιστορικές στον εκδοτικό χώρο, Εκδόσεις Σοκόλη.  Ένα βιβλίο με 58 ποιήματα, 58 πράξεις ζωής κατατεθειμένες σε λέξεις.

Κείμενά μου έχουν δημοσιευτεί στο ένθετο «Βιβλιοθήκη» της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, στο περιοδικό «Οδός Πανός» καθώς και κριτικές μου για βιβλία άλλων, στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κουκούτσι» και στο διαδικτυακό πολιτιστικό σάιτ «Ο αναγνώστης».

 Από το 2012 αρθρογραφώ στην εφημερίδα «Η φωνή  των Ανωγείων», μέσω της μόνιμης στήλης μου, «Ιστορίες του ωκεανού». Tον Οκτώβριο του 2017 άρχισα να συνεργάζομαι με το Πολιτιστικό σάιτ Postmodern,  διατηρώντας τη στήλη «Ποίημα του μήνα», και κάθε μήνα συστήνω στους αναγνώστες  έναν ποιητή.

Το τραγούδι που αυτή την περίοδο ακούω καθημερινά, ανήκει στο συγκρότημα των Damirah και ονομάζεται: «As a Child I Always Dreamed of Fire» και σας το αφιερώνω, με την ευχή να ονειρεύεστε φωτιές και τις ζείτε. Και κυρίως, να είστε η φωτιά.

Διαβάστε εδώ:

http://www.theathinai.com/tauepsilonchinuepsilonsigma--piomicronlambdaiotatauiotasigmamuomicronsigma/5597268

ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ

Στην πρώτη εκπομπή του χρόνου, μοιραστήκαμε μουσικές ψυχής. Μουσικές βαθιάς εσωτερικής καύσης. Από εκείνες που μόνο Πάντα η Εκάτη ξέρει και μπορεί, από τη σκοτεινή, μα ολοφώτιστη πλευρά του φεγγαριού.

Καλή ακρόαση και Καλή χρονιά!

ΕΥΜΟΡΦΙΛΗ ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΦΙΛΙ ΣΟΥ

Τον Οκτώβριο του 2017, η εικαστικός Μαρία Τζίνα παρουσίασε έργα της στον εκθεσιακό χώρο της «Δημοτικής Γλυπτοθήκης Αγρινίου»  και κατόπιν δικού της αιτήματος,  έγραψα ειδικά για την προσωπογραφία που ζωγράφισε με τίτλο «Ευμορφίλη», το ποίημα «Το άδικο φιλί σου», όπου παρουσιάστηκε μαζί με τον πίνακα καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης. 

Την ευχαριστώ για την τιμητική της πρόταση. Το ποίημα θα περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή που ήδη γράφω. Τα δικαιώματα του πίνακα ανήκουν στην εικαστικό Μαρία Τζίνα, και του ποιήματος, σε μένα.

Μαρία Χρονιάρη

YOU ARE MY ANGEL

Ο χρόνος που έφυγε, πήρε μαζί του όλα τα δύσκολα και άσχημα και άφησε παρακαταθήκη όλα τα ωραία και καλά. Εκείνα που άνοιξαν δρόμους ψυχής, που έβαψαν τον ουρανό με το πιο ζωντανό χρώμα και έκαναν τις εποχές, ανθισμένους κήπους. Πήρε μαζί του ανθρώπους, μα έφερε νέους και πιστοποίησε την αγάπη και την φιλία. Το 2017, ήταν ένας καλός χρόνος. Χρόνος απολογισμού και γνώσης.

Το 2018, ας είναι για όλους μας φωτεινό, τυχερό, με υγεία, ελπίδα, όνειρα, χαρά, καλοσύνη, σεβασμό, φιλία, αγάπη, γαλήνη, αρμονία, γεμάτο ταξίδια και ό,τι ο κάθε άνθρωπος επιθυμεί και αξίζει. 

Καλή Χρονιά!

ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΕΚΑΤΗΣ

Εκείνος που μπορεί να περπατήσει στα σκοτάδια, ξέρει και πως να κερδίσει το φως. Το δικό του, εσωτερικό φως. Και να φτιάξει ζωή. Οι νυχτερινές περιπλανήσεις, συμβαίνουν πάντα στην πίσω πλευρά του φεγγαριού, εκεί που η Εκάτη γνωρίζει κι αντέχει. 

Την τελευταία Τετάρτη του 2017, βγήκαμε απ' την συνηθισμένη τροχιά, κάναμε εκπομπή και καλέσαμε για να αποχαιρετίσουμε τον χρόνο που φεύγει, έναν νυχτερινό περιπλανητή: τον George A. Pappas. Δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος, σε μια νύχτα που όλα ήταν ανάποδα. Και όλα, ήταν σωστά.

Καλή ακρόαση!

ΙΧΝΟΣ ΡΩΓΜΗΣ

Φωτογραφία Εξωφύλλου: Χάρης Τσιλόπουλος

Κι όταν σε ρωτήσουν

να μην τους πεις ποτέ

πως μ’ αγάπησες

Νοίκιασε μόνο ένα παράλληλο ψέμα

κι άφησέ το να στέκει έρμαιο

απέναντί μου

Ούτως η άλλως

την αλήθεια σ’ αυτή τη σφαγή

μόνο εγώ τη γνωρίζω

Μ. Χρονιάρη, από τη νέα μου ποιητική συλλογή "Αγέννητη γη" Εκδ. Σοκόλη, 2017

Σ' ΑΓΑΠΟΥΣΑ

Μπάμπης Χρηστίδης

ΑΓΕΝΝΗΤΗ ΓΗ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Την Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2017, στην εκπομπή των Θέκλα Τσελεπή και Δημήτρη Πουλικάκου, "Καθόμαστε στο Κόκκινο" στον ραδιοφωνικό σταθμό "Στο Κόκκινο 105,5 fm, μιλήσαμε για τη νέα μου ποιητική συλλογή "Αγέννητη γη", Εκδ. Σοκόλη, διαβάσαμε ποιήματα από το βιβλίο, ακούσαμε υπέροχη και καλή μουσική, παρέα με την φωτογράφο Τατιάνα Μπογκντάνοβα. 


Η ψυχή, άνθισε φως. Εκείνο το μοναδικό και ένα. Που ολοκληρώνει και ζει.

Καλή ακρόαση!!

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗΣ «ΑΓΕΝΝΗΤΗ ΓΗ»

Φωτογραφία Εξωφύλλου: Χάρης Τσιλόπουλος

Με αφορμή την έκδοση της νέας ποιητικής συλλογής «Αγέννητη γη», Εκδ. Σοκόλη, η ποιήτρια Μαρία Χρονιάρη και η φωτογράφος Τατιάνα Μπογκντάνοβα, σας καλούν στα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας και ποίησης, με τίτλο «ΑΓΓΕΝΗΤΗ ΓΗ», το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017, στις 7.00 μ.μ. στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα.

Η φωτογράφος Τατιάνα Μπογκτάνοβα, εμπνευσμένη από τα ποιήματα της Μαρίας Χρονιάρη, από την νέα ποιητική συλλογή της, οπτικοποίησε μέσα από τον φακό της κάμεράς της, τα συναισθήματα που της γεννήθηκαν κατά την ανάγνωσή του. Στην έκθεση που θα διαρκέσει μέχρι την 10^η Ιανουαρίου 2018, μαζί με τις φωτογραφίες θα παρουσιαστούν και τα ποιήματα του βιβλίου, που έγιναν η αφορμή γι’ αυτές τις λήψεις.

Μια ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα σύμπραξη δύο τεχνών – φωτογραφίας και ποίησης – με στόχο την κατανόηση από το κοινό, πως η τέχνη είναι ένας κοινός τόπος αλληλεπίδρασης και δημιουργίας, καταργώντας τα σύνορα.

 Το βράδυ των εγκαινιών, θα διαβαστούν ποιήματα από το βιβλίο από την Μαρία Στεφανιδάκη με τη συνοδεία φυσαρμόνικας, από τον μουσικό Μανώλη Μπαρδάνη.

Το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου, ο Άγγελος Μυτακίδης, στις 23.00 θα ανέβει στην σκηνή του Τεχνοχώρου Φάμπρικα και για πρώτη φορά θα μας παρουσιάσει σε ακουστικό Live set, τραγούδια από το επικείμενο πρώτο προσωπικό του EP, καθώς και διασκευές ροκ κομματιών.

Είσοδος Ελεύθερη

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:  Τεχνοχώρος Φάμπρικα, Μ. Αλεξάνδρου 125 κ Ευρυμέδοντος, Κεραμεικός  τηλ: 210 -341 1651  

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017  - Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2018

ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ

Είναι τέτοια η απελπισία στο να κρύβεις τις λέξεις που θες να πεις

Που δεν είναι καλύτερο να αποτυγχάνεται η προσπάθεια

Απ’ το να μη γίνεται καθόλου;

Οι ώρες μετά τη φυγή σου πέφτουν πάνω μου βαριές

σύντομα θ’ αρχίσουν σιγά-σιγά να σέρνονται

πάνω σ’ ένα κρεβάτι απ’ τη δική σου έλλειψη

όπου οι μάχες αρπάζονται τυφλά

αναζωπυρώνοντας αναμνήσεις από αγάπες παλιές

αντικρίζοντας ματιές εκεί όπου κάποτε έβλεπα τα δικά σου μάτια

αλλά όλα είναι προτιμότερο να συμβαίνουν σύντομα παρά ποτέ

η ανάγκη μου, μαύρη και σκοτεινή πιτσιλάει τα πρόσωπά τους

και σου λέω ξανά πως εννέα μέρες δεν είναι ποτέ αρκετές

γι’ αυτούς που αγαπάμε

ούτε εννέα μήνες

ούτε εννέα ζωές

Και σου λέω πάλι

εάν εσύ δεν με διδάξεις δεν θα μάθω

σου λέω πάλι υπάρχει πάντα κάτι το τελευταίο

ακόμα και τις τελευταίες φορές

τις τελευταίες φορές που ικετεύεις

τις τελευταίες φορές που αγαπάς

ξέροντας πως να μη ξέρεις να προσποιείσαι

κάτι το τελευταίο ακόμη και την τελευταία φορά που σου λέω

εάν εσύ δεν μ’ αγαπήσεις δε θ’ αγαπηθώ ποτέ

εάν εγώ δεν σ’ αγαπήσω δε θ’ αγαπήσω ποτέ

η ανατάραξη των περασμένων λέξεων κατευθείαν στην καρδιά και πάλι

Αγάπη αγάπη αγάπη σαν γδούπος βαρύς ενός παλιού εμβόλου

χτυπώντας τους αναλλοίωτους σωρούς των λέξεων

κι εγώ τρομοκρατημένος και πάλι

πως ίσως δεν αγαπηθώ

πως ίσως αγαπήσω αλλά όχι εσένα

πως ίσως αγαπηθώ αλλά όχι από εσένα

ξέροντας πως να μη ξέρω να προσποιούμαι

εγώ και όλοι οι άλλοι που θα σε αγαπήσουν

αν σε αγαπήσουν

εκτός κι αν δεν σ’ αγαπήσουν

Σάμιουελ Μπέκετ

("Ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες" , Εκδ. Ερατώ)