ΕΝΑΣ ΦΟΝΟΣ

" Όταν οι άλλοι απαιτούν, να γίνουμε αυτό που θέλουν να είμαστε, μας αναγκάζουν να σκοτώσουμε αυτό που πραγματικά είμαστε. Είναι ένα είδος διακριτικού φόνου. Οι περισσότεροι γονείς και συγγενείς διαπράττουν αυτό τον φόνο, με χαμόγελα στα πρόσωπα τους."

JIM MORRISON

ΜΕΙΝΕ

Κράτα με λες κι ήρθα από τ' αστέρια. Μείνε για να αντέξω τον χρόνο, μόνο εσένα θέλω ένα δρόμο να μου χαρίσεις...

ΕΚΛΕΙΨΗ

Πωλείται καρδιά

Με αξιοπρεπή χτύπο

Γνωρίζουσα άπταιστα εκ δεξιών τη σιωπή και

Εξ ευωνύμων τον ήχο του πανικού 

Προσόντα: Η επιβίωση σ' επερχόμενη προδοσία

Κατέχει τη γλώσσα του Θεού και της παράνοιας

Πληροφορίες: Σε κάθε αναρρωτήριο ψυχών

Από μια αέρινη ψυχή με το όνομα AVRA AVRA.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Μια φορά και δυό καιρούς άρχισε μια ιστορία ανάμεσα σε ένα ποίημα και ένα παραμύθι. Τόσο το ποίημα όσο και το παραμύθι ποτέ δεν πίστευαν πως θα υπήρχε μια μέρα περίπτωση να συνυπάρξουν κάτω απ' τον ίδιο ουρανό, μέσα στις ίδιες σελίδες. 

Κι όμως ένα βράδυ, εντελώς απροσδόκητα, το ποίημα έγραψε ένα παραμύθι και το παραμύθι ένα ποίημα. Ξεπήδησαν από τις σελίδες του τετραδίου κι έφτιαξαν έναν χορό από λέξεις, ήχους, χρώματα καθώς το ένα βυθιζόταν μέσα στο άλλο. Κι ένιωθαν τόσο ανάλαφρα καθώς οι διαφορές και οι ομοιότητες που είχαν, ήταν σαν μια λεπτή γραμμή μέσα στο σύμπαν. 

Και για ώρα πολλή στριφογύριζαν στο δωμάτιο, στα έπιπλα,στα άπλυτα ρούχα ακούγοντας ολότελα πια τον δικό τους ήχο. Το ποίημα και το παραμύθι από τότε κι ίσως κι από πάντα, έμαθαν πως μόνο όταν δεν φοβάσαι, μπορείς. Αν τα δείτε ανάμεσα στο πλήθος θα τα ξεχωρίσετε αμέσως, γιατί παίζουν μια παράξενη μουσική από νότες που δεν υπάρχουν. Μην τα ενοχλήσετε, μην πάτε κοντά τους. Πράξτε σαν να είναι αόρατα. 

Αφήστε τα μόνο να υπάρξουν.

Μαρία Μαρίλια Χρονιάρη

ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΟΝΕΙΡΟ

Εκείνη τη νύχτα που ήταν γεμάτη φως.

Μαρία Χρονιάρη

ΜΙΑ ΑΣΗΜΑΝΤΗ ΑΦΟΡΜΗ

Μέσα στη θλίψη ενός

Κρυμμένου δωμάτιου

Έχω κρεμάσει όλες

Τις ονειροπαγίδες μου

Κανείς όμως ζωντανός

Δεν μένει εδώ

Στις στιγμές που περνάνε

Ριζώνουν

Μονάχα φαντάσματα

Περίμενα πως κάποτε

Θα φανείς

Όμως κάθε παραλληλισμός

Με την φαντασία

Βγαίνει πάντα

Χαμένος

Απ’ την πραγματικότητα

Μαρία Χρονιάρη

 (από την νέα ποιητική συλλογή μου "Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ", που κυκλοφορεί από τις εκδ. Απόπειρα)

ΤΑ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΑ ΨΕΜΑΤΑ

Καμιά φορά τυχαίνει τα πιο μεγάλα ψέματα να τ’ ακούς πριν καν ειπωθούν.

Μαρία Χρονιάρη 

(από την ποιητική συλλογή μου "Εκεί που αλλάζω ζωές", εκδ. Απόπειρα 2010, 2014)

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ

Ο χρόνος όταν σε κάνει κομμάτια. Ο χρόνος σιωπή. Ο χρόνος πονάω. Ο χρόνος έσπασα. Για όλους τους χρόνους που ήρθαν, έφυγαν, έρχονται όπου να ναι, δεν υπήρξαν ποτέ, πέθαναν. Για τους άχρονους χρόνους της μοναξιάς μας. Ο χρόνος όταν κόβεσαι και δεν φοβάσαι. Κόβεσαι κι άλλο. Ο χρόνος που ποτέ δεν είναι αρκετός για να σκουπίσεις τα αίματα από τις πληγές. Και συνεχίζεις να κόβεις και να κόβεσαι μέσα σε άχρονο χρόνο. Ο χρόνος που σε λείπω, ο χρόνος που ποτέ δεν άντεξες, ο χρόνος που το ρολόι μέτρησε ανάποδα όταν έκλεισα την πόρτα. 

Ο χρόνος που τα χέρια είναι άδεια, που τα βλέφαρα πονάνε από τους χρονισμένους σταλακτίτες. Ο χρόνος που η θάλασσα και το καραβάκι με βοήθησαν να θυμηθώ. Ο χρόνος τέλος. Ο χρόνος ξέχασα και δεν ξαναγυρίζω. Ο χρόνος έχασα. Ο χρόνος δεν θέλω πια. Ο χρόνος που κανείς δεν είδε να περνάει. Ο χρόνος απόφαση. Ο χρόνος που μέτρησε όταν ήρθες. Ο χρόνος που μου είπες, ζω. Ο χρόνος αγάπη. 

Ο χρόνος εσύ κι εγώ. Εκεί που δεν υπάρχει παρά μόνο ένας χρόνος.

Μαρία  Χρονιάρη

ΔΙΨΑΩ ΓΙ' ΑΓΑΠΗ

Διψάω γι’ ἀγάπη

πεινάω γι’ ἀγάπη

πονάω γι’ ἀγάπη

Οὐρλιάζω γι’ ἀγάπη

πεθαίνω γι’ ἀγάπη, ἀλλά

…

Εἶμαι ὁ λύκος,

ὁ κακός ὁ λύκος καί

δέ γίνεται.

Δέν εἶναι δυνατόν τέτοια αἰσθήματα νά ἔχω.

Γιατί ἄν τό μάθουνε τά πρόβατα

θά πέσουνε νά μέ σπαράξουν

Αργύρης Χιόνης

OH CAPTAIN MY CAPTAIN

Την ταινία "Ο κύκλος των χαμένων ποιητών" την είχα δει όταν πήγαινα σχολείο. Θυμάμαι πως ρούφαγα κάθε εικόνα, λέξη, πρόσωπο. Η ταινία αυτή με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα και πιο βαθιά τον εαυτό μου κι ενάντια σε όλα να ακολουθήσω μεγαλώνοντας τα όνειρά μου.

Δεν ήταν μόνο το σενάριο που φυσικά ήταν εκπληκτικό, ούτε και η σκηνοθεσία. Ήταν εκείνος. Τα λόγια του. Το πάθος με το οποίο προέτρεπε τους μαθητές τους να μην χάνουν, να μην σπαταλούν ούτε δευτερόλεπτο από την πολύτιμη ζωή τους.

Κι αυτός, ο ίδιος άνθρωπος ζούσε μέσα στην δική του προσωπική άβυσσο, το δίχως ελπίδα αύριο, το έρεβος που γεννά η κατάθλιψη. Ρόμπιν σε ευχαριστώ που πέρασα εκείνες τις στιγμές μαζί σου. Γιατί μου δίδαξες "Να αδράτω την μέρα", να μην εγκαταλείπω τα όνειρα της ψυχής μου στα χέρια των άλλων. Και σε ευχαριστώ γι' αυτό.

Καλό παράδεισο Καπετάνιε μου.


Μαρία Χρονιάρη

Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ

Δεν υπάρχει μέρος να κρυφτώ απ’ τη σκέψη σου.Όλα τα καταφύγια έχουν πια γκρεμιστεί.

Μαρία Χρονιάρη

Ευχαριστώ την Μαρία Αγιασοφίτη για το υπέροχο βίντεο που έκανε με αποσπάσματα από το βιβλίο μου  Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ, που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα από τις εκδόσεις Απόπειρα.