ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΖΩ

Φωτογραφία: Νικόλαος Γιακούμας

In the dream i live

Summer is there

But the moment i wake up

I already gave up

Νικόλαος Γιακούμας, Ετών 11, Μαθητής Έκτης Δημοτικού

Υ.Γ. Πριν ένα περίπου μήνα είχα τη χαρά να συναντηθώ διαδικτυακά με μαθητές του σχολείου L.O.V.E. English στη Χίο. Με τα παιδιά συζητήσαμε για την ποίηση, τη σημασία της τέχνης στη ζωή μας, τον λόγο ύπαρξης της ποίησης και ανανεώσαμε το ραντεβού μας. Μέσα από αυτή την επαφή μας, ο Νικόλαος άντλησε έμπνευση και έγραψε το πρώτο δικό του ποίημα που παρουσιάζεται στο ιστολόγιό μου.

Είναι πάντα υπέροχο να βλέπεις πώς τα παιδιά εμπνέονται και αφήνουν ελεύθερη την ψυχή τους να εκφραστεί, όταν νιώθουν πως δεν κρίνονται. Και είναι τιμή μεγάλη που ο Νικόλαος μου εμπιστεύτηκε το πρώτο του ποίημα. Το ποίημα είναι πρωτότυπο και απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την άδειά μου και του Νικόλαου Γιακούμα.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

Ο άνθρωπος όσο κι αν διασκορπιστεί πάντα θα επιστρέφει στον εαυτό του. Όχι γιατί απαραίτητα το θέλει, αλλά επειδή δεν έχει πού αλλού να πάει. Η ζωή μάς στέλνει σε δρόμους που μοιάζουν νέοι, μα στο βάθος είναι επαναλήψεις του ίδιου μοτίβου. Του χαρακτήρα μας. Ο κόσμος απλώς αλλάζει τα σκηνικά. Το έργο μένει το ίδιο. Κι έτσι, ό,τι κι αν ζούμε, οι αγάπες, οι ήττες, δεν είναι παρά προσκλήσεις προς το ίδιο σημείο: το κέντρο μας. Το σημείο που δεν μετακινείται, όσο κι αν μετακινούμαστε εμείς.

Ο άνθρωπος νομίζει ότι αλλάζει επειδή κουράστηκε να αναγνωρίζει τον εαυτό του. Αλλά, στην ουσία, αυτό που αλλάζει δεν είναι η ταυτότητα. Είναι η ψυχική και νοητική διαύγεια. Ξεφλουδίζει το δέντρο, αλλά οι ρίζες παραμένουν εκεί. Χάνεται η φωνή, μα συνεχίζει να καίει η μέσα μας φλόγα. Όταν μεγαλώνουμε, δεν γινόμαστε άλλοι. Γινόμαστε λιγότερο φοβισμένοι απέναντι σ’ αυτό που είμαστε.

Επιστρέφουμε πάντα στα σημεία που μας διαμόρφωσαν. Στις μνήμες που δεν συζητήσαμε ποτέ, στις σιωπές που μας έμαθαν τι αντέχουμε, στις σχέσεις που άφησαν σημάδια πάνω στο δέρμα εντός. Και, όσο περνά ο καιρός, καταλαβαίνουμε ότι αυτά τα σημάδια δεν είναι τραύματα, αλλά συντεταγμένες. Πυξίδες που μας δείχνουν τον δρόμο πίσω, στο είναι μας. [...]

Διαβάστε το υπόλοιπο κείμενο στη νέα στήλη μου "Ενοδία Εκάτη" στο Πολιτιστικό Μαγκαζίνο Unspotted https://www.unspotted.gr/el/enodia-ekati/