Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

ΕΝΑ ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ




Κι όμως όλο αυτό δεν είναι ένα άπιαστο όνειρο...


Μαρία Χρονιάρη






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου