Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ


Κάθε μέρα  - άλλες ώρες, ο Πέτρος της οδού Δημοσθένους, καβαλάει το μηχανάκι του γεμάτος βαρβιτουρικά αισθήματα, πάντα κρατώντας στα χέρια του μια τσάντα ανακύκλωσης για να χωράει τις σιωπές.

Πατάει τη μίζα βάζοντας το κλειδί στα μάτια του. Λίγο πριν γκαζώσει για το μεταξύ που ενώνει τις πορείες του, ισιώνει βιαστικά το μαύρο σακάκι του. Και καθώς απομακρύνεται, ο μπουχός της εξάτμισής του, γράφει με κεφαλαία γράμματα την αρχή της παράστασης του τρόμου.

Μαρία Χρονιάρη






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου