Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

ΕΝΑ ΠΡΩΪΝΟ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ


Κανείς δεν γνώριζε την φωτιά που με έκαιγε.


4 σχόλια:

  1. Maybe I didnt treat you
    Quite as good as I should have
    Maybe I didnt love you
    Quite as often as I could have
    Little things I should have said and done
    I just never took the time

    You were always on my mind
    You were always on my mind

    Elvis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τρέχει απ’ τα μάτια μου φωτιά,
    και καίει την ψυχή μου...
    σαν χίμαιρα οι φλόγες της,
    φλέγεται η ζωή μου...

    σε Καλησπερίζω Δροσερά..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με τόσες φλόγες ανάμεσα στις γραμμές μας, η δροσερή καλησπέρα σου ήταν απαραίτητη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή