Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

ΣΕ ΜΙΛΩ



Και σε λέω

Σε ανακαλύπτω
Σε όλα τα μήκη
Και τα πλάτη 
Της γης

Ξηλωμένη από θάνατο

Ζωγραφισμένη
Με τη νύχτα της ζάλης

Που ποτέ δεν αρνήθηκε
Να σηκώσει το βάρος
Του να υπάρχω

Ερήμην μου

Χωρίς λέξεις ωραίες


Μόνο για να σε πω


Μαρία Χρονιάρη

(Ποίημα από τη νέα μου ποιητική συλλογή που ετοιμάζεται)

5 σχόλια:

  1. "Ζωγραφισμένη με τη νύχτα της ζάλης"

    ζωγραφίζεις τις σκέψεις σου πάνω στους γυάλινους καμβάδες της οθόνης, καταφέρνοντας πάντα να κεντρίσεις κάποιο σημείο εκεί γύρω απ' την ψυχή.

    Πάντα κοντά σου καλή μου φίλη.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό μήνα να χεις Μαρία μου!! Τι ευχάριστα νέα!! Με το καλό η καινούρια σου συλλογή!!
    Κόλλησα στο ξηλωμένη από θάνατο...
    Να σαι καλά και να περνάς ένα όμορφο και δημιουργικό καλοκαίρι!! Σε φιλώ γλυκά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχεις το χάρισμα της δημιουργίας, για αυτό πληρώνεις ένα τίμημα: την μοναξιά. Όσοι αγαπημένοι (ες) και να βρεθούν στην πορεία σου θα είσαι μόνη στον δύσκολο δημιουργικό δρόμο σου. Η αναγνώριση ας μετριάζει την θλίψη σου. Καλή επιτυχία!
    Αργύρης, Γύθειο

    ΑπάντησηΔιαγραφή