Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

ΖΩΗΡΗ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ


Μαρία Χρονιάρη

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΩ ΖΩΕΣ
Απόπειρα 2010

Γράφει η Παυλίνα Παμπούδη


XI
Όλοι οι δρόμοι μοιάζουν με καρτ ποστάλ. Βρίσκονται πάντα στην ίδια θέση. Στο πλακόστρωτο τα βήματα ακούγονται το ίδιο σιγανά. Το σιντριβάνι με τα φίδια ακόμα παλεύει. Για τη γιατρειά.
Εμείς λείπουμε. Λυπούμαι. Κι όμως, εκεί, ώρες πριν το ξημέρωμα, έζησαν όλα όσα μπορέσαμε ποτέ να υπάρξουμε.


XVIII
Όλα εξαρτώνται από την αίσθηση του τίποτε. Ληγμένα πυροτεχνήματα που περπατούν στο σκοτάδι.
Ευτυχώς που άλλαξα μπαταρία στο φεγγάρι.


XXIV
Καίω το μυαλό μου κάθε φορά. Λίγο πριν λιώσει το σβήνω ρίχνοντας πάνω του τα λόγια σου.


XXX
Μια νύχτα θα κάψω τους νεκρούς μου και θα ρίξω τις στάχτες στη θάλασσα. Να πάρουν αυτό που τους αξίζει. Μετά θα κάνω μια ινδιάνικη τελετή για να ξορκίσω το κακό. Θα κρέμεται ο σκορπιός στο λαιμό μου και θα ‘ρθω να σε βρω.
Την ώρα που η σιωπή θα γεννάει τα παιδιά της.


XLV
Δεν έχω άλλες απορίες για τη ζωή. Μου τις έλυσαν τα φαντάσματα.

Post: Αξιοπρόσεχτα νεαρά ποιήματα, με μετεφηβική μελαγχολία αλλά  ζωηρά και απαιτητικά, στην συλλογή της πρωτοεμφανιζόμενης Μ. Χ.


(η κριτική της Παυλίνας Παμπούδη για το βιβλίο μου "Εκεί που αλλάζω ζωές", όπως δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Poeticanet)

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ
http://poeticanet.com/news.php?subaction=showfull&id=1297577498&archive=&start_from=&ucat=23&show_cat=23

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου