Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

ROCK N ROLL NEVER ENDS



Δευτέρα 28 Μαρτίου 2016 - τελευταία Δευτέρα του μήνα και στην εκπομπή "Πάντα η Εκάτη" ακούσαμε ροκ μουσική που μας βοήθησε να αντέξουμε τις πληγές μας. Τώρα από το Mix Cloud έχετε την δυνατότητα να την ακούσετε κι εσείς.

Καλή ακρόαση!



Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙΣ ΦΥΓΗ



Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένας ανεξάντλητος ωκεανός, γεμάτος από ανεξάντλητες νησίδες φωτός, που οδηγούν πάντα στο ίδιο σημείο: Το εντός του βάθος.


Σε κρατούν στα χέρια τους. Σε κοιτούν και σε φτιάχνουν. Σου δίνουν σχήμα και χρώμα. Για να τους μοιάζεις. Να είσαι ίδιος με το ντεκόρ. Σε ονοματίζουν. Ό,τι επιθυμούν, ό,τι χρειάζονται, ό,τι βολεύει, ό,τι τους λείπει, ό,τι εξυπηρετεί, ό,τι δεν έχουν, ό,τι δεν θέλησαν, ό,τι ήρθε – έφυγε και κάθε ενδιάμεσο.

Σε φωνάζουν φόβο, ντροπή, κακία, θάνατο. Σε λένε αγάπη όταν όλα τα υπόλοιπα τους έχουν τελειώσει. Δε σε ρωτούν. Εκείνοι ξέρουν. Και πάντα έχουν δίκιο. Τροφοδοτούν τις ανάγκες σου για να εξαρτάσαι. Να υπάρχει πάντα αυτό το σκοινί που αν το κόψεις, πάει, τέλειωσες.

Και μαθαίνεις. Να είσαι πιστός, νομοταγής, ήσυχος·  να μην εναντιώνεσαι και να κοιτάς χαμηλά. Να μιλάς σιγά για να μην ενοχλούνται. Να μιλάς καλά για να νιώθουν περήφανοι. Σε διδάσκουν αρχές· αυτές προ πάντων. Έσω ηθικός, νομοταγής, τίμιος. Να θυμάσαι από που ξεκίνησες και σε ποιους οφείλεις.

Γιατί πάντα οφείλεις να οφείλεις. Χωρίς γιατί, επειδή, αμφισβήτηση. Οφείλεις. Έτσι είπαν. Σε τοποθετούν στη ζωή και σου δίνουν το ρόλο. Σε εκπαιδεύουν για να είναι σίγουροι πως θα παίξεις σωστά. Άλλωστε πάντα σε παρακολουθούν. Από μακριά για να μη σε τρομάξουν, από κοντά για να μην τους ξεφύγεις. Μην αυτονομηθείς κι οι ισορροπίες χαλάσουν.

Σου δίνουν σπίτι, δουλειά, μια ωραία οικογένεια. Και τα χρόνια περνούν και κοιτάς στον καθρέφτη. Δεν ξέρεις ποιος είσαι εσύ, ποιοι είναι οι άλλοι. Αποφασίζεις πως δεν θες  να ‘σαι ούτε η σκακιέρα ούτε το πιόνι. Γιατί ό,τι κι αν έκαναν, εσύ δεν τους μοιάζεις.

Κοιτάς πίσω και βλέπεις σιωπή. Γυρνάς μπροστά κι αναπνέει ορίζοντας. Κανένα δίλημμα πια δεν υπάρχει. Εσύ η εξουσία σου, εσύ τα δεσμά σου. Στέκεσαι στο πλατύσκαλο αδιαπραγμάτευτα μόνος. Ο δρόμος απλώνεται με ακρίβεια βέβαιη. Όλα απέχουν μόνο μια δρασκελιά.

Η ώρα άργησε, αλλά ήρθε.  Κόβεις τις άγκυρες και ουρλιάζεις φυγή.




Μαρία Ι. Χρονιάρη




Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ", όπου φιλοξενείται η μόνιμη στήλη μου, "Ιστορίες του ωκεανού". Την εφημερίδα μπορείτε να την κατεβάσετε σε μορφή PDF και να την διαβάσετε εδώ:


Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

ΤΟ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016, εαρινή ισημερία, γιορτή της ποίησης παγκοσμίως κι εμείς στην εκπομπή "Πάντα η Εκάτη" μιλήσαμε όπως πάντα με υπέροχη μουσική για όλα. Για να μάθετε τι είπαμε, πατήστε το PLAY στον ακόλουθο σύνδεσμο και...

Καλή ακρόαση!

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΥΦΟΥΣ

Θα ήθελα να ενημερώσω τους φίλους αναγνώστες πως λόγω ενός ξαφνικού και βαθιά δυσάρεστου γεγονότος, δεν δύναμαι να βρίσκομαι αύριο το απόγευμα στην προγραμματισμένη παρουσίαση του βιβλίου "Ασκήσεις Ύφους", στον φιλόξενο χώρο του Booktalks στο Παλαιό Φάληρο. Θα έχετε την χαρά να συνομιλήσετε μόνο με τον Σταύρο Σταυρόπουλο, με τον οποίο γράψαμε μαζί αυτή την ποιητική συλλογή. Σας ζητώ συγγνώμη και ευχαριστώ εκ των προτέρων για την κατανόησή σας. Τα γεγονότα πολλές φορές μας ξεπερνούν και μας προλαβαίνουν. Να είστε όλοι καλά.

Μαρία Χρονιάρη


Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

ΟΙ ΚΙΒΔΗΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ


Βάζουν μάσκα, βγάζουν μάσκα. Βάζουν μάσκα, βγάζουν μάσκα. Βάζουν μάσκα, βγάζουν μάσκα. Κι από το πολύ βάλε - βγάλε ή η μάσκα κολλάει στο δέρμα τους και πια δεν ξέρουν τι και ποιοί είναι, ή όπως βγαίνει, τραβά μαζί της κάθε απομεινάρι εαυτού. Του όποιου εαυτού, του πριν εαυτού, του κάθε μετά ενδεχόμενου εαυτού. Και κοιτούν στον καθρέφτη και δεν ξέρουν κι οι ίδιοι πια τι βλέπουν. Δεν θυμούνται ή προσπαθούν να θυμηθούν ή κι αν θυμηθούν διώχνουν την μνήμη. 

Αναρωτιέμαι αν φοβούνται κι αν λυπούνται ποτέ. Αν στ' αλήθεια έχουν βιώσει συναίσθημα στη ζωή τους. Και ξέρουν να κρύβονται τόσο καλά που αν δεν ξέρεις να δεις όταν τους κοιτάζεις, σε παραπλανούν τόσο τέλεια, που στο τέλος νομίζεις πως είσαι ελλειπτικός. Λίγος. 

Αυτοί οι κίβδηλοι άνθρωποι.



Μαρία Χρονιάρη

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2016

ALL OF MY LOVE


Εχθές στην εκπομπή "Πάντα η Εκάτη", ακούσαμε αγαπημένη ροκ μουσική κι όπως κάθε Δευτέρα είχαμε πολλές προτάσεις πολιτιστικού περιεχομένου. Για να την ακούσετε κι εσέις, πατήστε τον σύνδεσμο που ακολουθεί.

Καλή ακρόαση!






Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

ΤΟ ΒΑΛΣΑΜΟ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ



Τελευταία μέρα του Φλεβάρη χθες κι εμείς στην εκπομπή "Πάντα η Εκάτη" τον αποχαιρετήσαμε με τραγούδια ιδιαίτερα αλλά και πολλές προτάσεις για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Για να μας ακούσετε κι εσείς, απλά πατήστε επάνω στο σύνδεσμο που ακολουθεί.

Καλή ακρόαση και Καλό Μάρτη!!!