Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

ΜΕΤΑ

πήγα

να πιάσω το στυλό
να αποδείξω τις λέξεις

αλλά έμειναν

ατελείς

χαλασμένες

από την τελευταία ανάμνηση
δακρύων

στα απολιθωμένα βλέμματα
των τυφλών 


έμειναν έξεις

ανεξιχνίαστες
μέσα στις λίμνες

της απουσίας του λάμδα

λερωμένα σπίρτα

δειλά οχυρά







δεν έχω

δεν είμαι

δεν λέω


φεύγω

με άλματα ανέμου

προς το απροσδιόριστο εκεί

που ονειρεύονται

 οι λύκοι 



 Σταύρος Σταυρόπουλος

(από το νέο του βιβλίο με τίτλο "ΜΕΤΑ", εκδ. Απόπειρα, 2012, που μόλις κυκλοφόρησε)

*τα σχέδια του βιβλίου είναι του Θάνου Ανεστόπουλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου